Woensdag 28 juli 1948

Om 06.00 uur overal, aankleden wassen en eten. Het is nog aardedonker. Om 08.00 uur baksgewijs. Daarna in de Pantry gewerkt. De morgen ging toen gauw voorbij. Daarna weer gerust. Ja, we doen niets anders dan rusten Het is helder weer en de zee is zo glad als een spiegel, we varen dan ook niet hard maar 10 ŗ 12 mijl.
Om 12.00 uur hebben we 203 mijl afgelegd. Morgenochtend om 9.30 komen we in Soerabaja aan. Om 12.0-0 uur eten. Het eten was weer goed, en ik heb dan ook lekker gegeten. Verder 's middags weer gerust. Om 17.00 uur moest ik weer in de Pantry werken. Nadat dat weer gebeurd was, weer rusten en alvast inpakken voor de volgende dag. Daarom hou ik nu op met schrijven, en wens ik allen een goede en gezonde slaap toe.


Donderdag 29 juli 1948

06.00 u Overal. We varen nu langs de kust van Madoera. We hadden een prachtig gezicht op de kust, met bossen en palmen, en op de achtergrond van die hoge bergen die boven de wolken uitstaken. We passeerden vele wrakken van schepen die nog door de Jappen, tijdens WO II, tot zinken zijn gebracht. Om 10.00 uur meerden we aan de kade van Soerabaja. We werden direct ontscheept en op trucks geladen en reden we naar ons nieuwe kamp in Soerabaja Minko. Soerabaja is een mooie stad, mooier dan Batavia. Er wonen hier ook meer Europeanen dan in Batavia. We reden met een snel tempo door de stad, dus we hebben alles maar vluchtig gezien. Het kamp ligt een half uur lopen van de stad. We werden toen we in het kamp aankwamen verdeeld in bakken, zo werd onze groep in tweeŽn gedeeld. Nu liggen Karel, Piet en mijn persoontje bij elkaar, maar Pierre, Henk en Jan liggen in de kamer hiernaast, 't Is wel jammer maar we zitten toch nog in dezelfde klas. We blijven hier een week voor de opleiding. Dan worden we ingedeeld bij verschillende onderdelen. De meeste van ons zullen wel bij de infanterie komen.


v.l.n.r. Jan Bleijenberg, Piet Blank, Henk Terbeek, Jan Beers, Karel van de Bosch

Tijdens het ophalen van onze spullen, zoals het geweer, heeft Henk zijn voet verzwikt. Hij ligt nu op zijn bed met zijn been dik in hetverband. Dus heeft hij pech gehad, maar wat doen we eraan, we hopen dat hij er snel van genezen mag. Het is niet leuk voor hem, maar voor ons ook niet. Ook hebben we onze klamboe gekregen. Het eten, onze eerste rijst, was wel een beetje erg heet, sjonge ik verbrandde mijn mond half. Ik zal het morgen maar een beetje rustiger aan doen. Verder gaat hier alles oke, en heb ik voor vandaag niets meer te schrijven. Dag tot morgen.

 10  11 12 13 14 15 16 17 18 19

pagina 14