Hoofdzakelijk in die kampongs is het vuil en vies. Ook zijn we in de Prinses Marijke club geweest. Ook daar was het gezellig, daar kon je ook dansen op jazz muziek. Er waren veel soldaten met Indo Europese meisjes. De meisjes zagen er netjes uit. In Holland hebben ze erg over de vrouwen gefantaseerd. Het is helemaal niet zo erg hier in Indi, in Holland is het misschien wel een beetje erger. Het is ongeveer 30 35% wat ziek is bij de inlandse vrouw. Met de jongens valt het ook zeer mee, dat is 20 25% . Dit mocht ik gerust schrijven, omdat alles erger wordt verteld en voorgesteld dan het is.
Verder zijn we rustig langs de winkels naar het kamp teruggewandeld, Karel en mijn persoontje, we waren samen. In het kamp aangekomen nog even wat geschreven in mijn logboek, en dan erin dui........ken.


Zondag 1 augustus 1948

Om 06.00 uur overal en om 07.00 uur baksgewijs. Daarna moesten we opruimen, want om 09.00 uur moesten we passagieren en naar de kerk. Ik ben hier naar een protestantse kerk geweest. Het was weer eens een echte Hollandse kerkdienst. Ik mocht eigenlijk niet weg omdat ik de wacht had. Maar ik heb toch permissie gekregen mits ik direct na de kerkdienst terug kwam. Toen ik in het kamp terugkwam heb ik mijn spullen ingepakt, daarna gegeten en 's middags brieven geschreven. Ik heb al 40 brieven geschreven, maar er slechts vier terugontvangen. Het lijkt net of ze mij helemaal vergeten zijn. Vanmiddag was er weer post, maar voor mij was er niets bij. Toen kreeg ik het te kwaad, was onverschillig en schold op iedereen en dat is niet leuk. Maar ik weet dat mijn ouders met hun gedachten bij me zijn, en voor me bidden, dat is een hele troost. Daarom moed houden en hopen dat het de volgende keer beter is. Om 17.00 uur weer gegeten, daarna gebaad en opgeknapt. Om 22.00 uur moest ik op post tot 24.00 uur en 's morgens weer van 04.00 tot 05.00. Nu ik was half geknakt. Ik liep maar te schommelen en te knikkebollen. Want ik was Zondagmorgen al om 06.00 uur opgestaan, dus maar drie uurtjes geslapen. Nu dat is het weer voor vandaag.

Welterusten.

Maandag 2 augustus '48

Om 05.15 overal, lekker weer. Eerst gewassen en toen de inwendige mens versterkt. Om 06.20 baksgewijs. We kregen toen exercitie. Nu dat ging best aardig. En de tijd ging vlug voorbij, maar dat is echt waar, de dagen vliegen hier om. Om 10.00 uur een boterham met koffie en toen drie lessen over de M1 geweer, het slopen en opbouwen. Daarna kregen we n les inwendige dienst. Om 12.00 uur wat gegeten, het eten smaakt goed.
Vanmiddag geen rusten maar werken. Eerst het geweer schoonmaken en toen wegzakken, inpakken. De post is weer geweest, maar er was weer niets voor mij bij. Toen kreeg ik het te kwaad, was onverschillig en schold op iedereen. De jongens konden er niets aan doen, dat weet ik wel, maar voor mij is het ook niet leuk. Maar ik weet dat mijn ouders met hun gedachten bij me zijn en voor me bidden. Dat is een heel grote troost voor mij. Daarom moed houden en kop op en de volgende keer hopen we dat het beter is. Verder niet veel bijzonders. Mijn spullen zijn klaar, ook gebaad, dat frist lekker op. Nog een paar brieven schrijven en dan ben ik klaar, en ga ik gauw slapen.

Welterusten.

11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21

pagina 16