Zaterdag 14 augustus '48

Om 05.30 overal. Ik had niet veel zin om eruit te komen. Ik was dan ook erg laat. Maar dat mag 'm niet hinderen. Alles gaat weer zijn gewone gang. Eerst baksgewijs en dan weer werken. Het ging rustig aan. Ik kon geen onderdelen krijgen en ben er toen maar bij gaan zitten. Naderhand heb ik een radiateur gemaakt, dat was hopeloos werk. Ik heb nog nooit zoiets gedaan. Maar na een uurtje was hij toch in orde. Ik heb van de vijf uur maar twee uur gewerkt. Dus u ziet wel dat we hard werken. 13.00 Uur vast werken, eten, baden, wassen en wacht kloppen.
's Avonds wat zitten schrijven. Om 22.00 uur moet ik op post, dus ik ga nu eindigen met te zeggen, 

Welterusten en een goede wacht.

de reparatie-afdeling aan het "werk"

Zondag 15 augustus 1948

Ik was zondag vroeg op, want ik kwam om 06.00 uur van post af. Ik ben me toen gaan wassen helemaal van onder tot boven. Daarna de inwendige mens versterkt. De boel een beetje opgeruimd, en daarna zitten schrijven.
Ik was al te laat om naar de kerk te gaan. Ik zou 's middags gaan, maar daar kwam niets van terecht, omdat ik het niet kon vinden. Ik heb twee uur lopen zoeken en vragen. Toen ben ik maar een flesje limonade gaan halen, want ik was erg dorstig geworden door al maar te vragen. Dus verdwenen mijn centen niet in het kerkzakje maar in de kassa. Ja, je hebt hier niet veel vertier, en de warmte werkt er ook aan mee. Het is hier heel anders dan in Holland, hier merk je niets van het zondagsgevoel. Daarom is dit dan ook, op zijn Hollands gezegd, de rotste zondag geweest die ik hier heb gehad. Maar kop op, en blijven volharden, want alles werkt mee aan de verleiding die hier groot is. Daarom is het zo fijn dat er een God is die je kunt vragen, of hij je sterken wil door je te helpen door de zwarte duisternis die je hier omringd.
's Avonds ben ik naar een Voortrekkers bijeenkomst geweest, het was gezellig en we hebben gelachen, maar de organisatie liet wat te wensen over. Het was een begroetingsavond voor de nieuwe A.H.K.C van de Veer uit Semarang, die hier nu in Soerabaja verder wil gaan om de padvinderij hier op te bouwen. Wij zijn ook nog met voorstellen en vragen naar de A.H.K.C gegaan en hebben dingen besproken over de organisatie. Wij waren van plan om het contact tussen IndiŽ en Holland nauwer te maken ook door lezingen en radio-uitzendingen. We zullen hopen dat we slagen, want dit is belangrijk. Maar waar een wil is, is ook een weg. We hebben alle medewerking van de A.H.K.C.
Na de bijeenkomst zijn we teruggegaan naar huis, en ik lag weldra onder de wol.

Welterusten.

  17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27

pagina 22