Maandag 30 augustus 1948

Om 05.30 overal, ditmaal was ik er vlugger uit, dat viel mee hé. Je moet niet denken dat het al zo erg met me is. Vandaag weer de wacht, weer reserve. Maar dat kwam ons duur te staan. Maar dat vertel ik straks wel, nog even geduld.
De morgen ging langzaam om, de een was nog slechter gehumeurd dan de andere, maar daar kan ik toch niets aan doen, zeg dat zelf. Na het middageten moesten we allemaal een helm vol aardappelen schillen. We krijgen morgen gebakken aardappeltjes met een biefstukje ( leek wel hout ) wat een leugenaar ( niet ). Tegelijkertijd hoorden wij dat we door de kampongs moesten patrouilleren. Ik stond er dus mooi op ( niet op die foto hoor ). We hebben alles in orde gemaakt, nog wat gemaft, gegeten en om half zes aantreden.
Om 18.00 uur gingen we op weg naar het Willemsplein. Daar werden we afgezet. Daar stonden we nu met onze helm, karabijn en 45 patronen. Na de orders zijn we met zes man op stap gegaan, een sergeant, twee korporaals en drie puppusdrie. Weldra zaten we in de kampong, stinken, lekkere odeur, je moet niet vragen wat. Ze stonden je allemaal aan te gapen. Een paar kilometer verder wisten ze al dat er een patrouille aankwam. Het was er behoorlijk druk, als je je hand uitstak, sloeg je er een op zijn boles. Zo ging dat twee uur lang, straatje in straatje uit, hoekie zo en een rondje zo. Om 20.00 uur werden we afgelost. We reden met een flink gangetje naar het kamp terug. Daar aangekomen, heb ik een lekker drankje genomen, en ben toen naar de film gegaan. Ja, het was een mooie film. Om 22.00 uur was het afgelopen, maar zin om naar bed te gaan had ik niet want we moesten weer patrouilleren van 24.00 tot 02.00 uur. Dus zijn we tot 24.00 uur opgebleven. De truck kwam voor, en daar gingen we weer voor onze laatste trip. Alle Indonesiërs die op straat liepen moesten we naar huis sturen. Nu dat hielp niet veel, als je ze naar huis stuurde en je kwam later terug liepen ze weer zo buiten. Nu ja, als het maar rustig blijft. En dat is het ook gebleven, geen last gehad. Er was ook nog feest. Je moet niet bang zijn, ze hebben dat zo in de gaten en als ze dan een bui hebben, nou berg je dan maar. Eindelijk was het dan weer 02.00 uur. Gauw op de truck en daar ging Jantje weer op zijn hobbelpaard. Ik ben toen gauw onder mijn klamboe gekropen, en viel weldra
in diepen slaap.

       
        Kampongbuurtje met een heerlijk geurige 'slokan'

 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34

pagina 30