Voor Recht & Vrede

Woensdag 8 september '48

Gewone tijd opgestaan, met een gezicht als een boer die kiespijn heeft. Snel wassen, en ik was het ventje weer. Voor hoe lang, dat weet ik niet. Na het eten, het ťťn en ander in orde gemaakt. Toen gauw de krant gelezen die ik ergens opgeduikeld heb. Ik las over de feesten in Holland, ik verslond gewoon de krant. Zoals ik het las, kon ik het me precies voorstellen hoe alles geweest is. Ja, ik was ontroerd toen ik las dat de bevolking zo enthousiast was, toen Koningin Juliana op het balkon kwam. Ik kan me voorstellen hoe op het plein de juichkreten geklonken moeten hebben. En jij zit hier in het Apenland, geduldig af te wachten, wat hier gebeuren zal.
Ja, wij hebben wat gemist. Het mooiste wat hier geweest is heb ik niet meegemaakt. Nee, wij mochten wachtlopen, omdat het feest is. Maar daarom blijf ik Oranje gezind, je bent hier niet in Holland, jammer genoeg. Maar wij zullen onze beste krachten geven voor onze nieuwe Koningin Juliana, zoals we Koningin Moeder altijd bijgestaan hebben in nood en dood. Ik zeg dan hiep, hiep, hoera voor onze nieuwe Koningin Juliana. Wij hopen dat ze met Gods hulp, een toekomst opbouwt voor de nieuwe generatie, maar dan moeten wij ook helpen, anders komt er niets van terecht.
Ook wij hebben een taak in deze maatschappij, om mee te helpen opbouwen aan ons Vaderland. Dit zijn mijn gedachten geweest, toen ik deze krant las, dat zal zo altijd in mijn herinnering blijven. Want er is nog nooit een vrouw geweest, die zo veel voor haar volk gedaan heeft als Koningin Wilhelmina. God geve haar nog vele gelukkige jaren in het midden van haar dierbaar volk.
's Middags was ik een beetje vrolijker. Om 16.00 uur ben ik naar de stad gegaan om enige boodschappen te doen.
Daarna nog naar de stamavond geweest van de "Mina Essa" stam (Eenheid). De opkomst was groot, en de stemming was goed. Ik zal daar verder niet over uitwijden. Om 21.00 uur werd de stamavond beŽindigd. We gingen allen weer met een prettig gevoel naar huis.
Maar toen ik zo alleen liep te banjeren voelde ik me weer zo eenzaam, dat ik toen met een gezicht van heb ik jou daar in bed ben
gekropen.

 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40

pagina 36