Eerst hebben we een verfrissertje genomen, en zijn toen de stad ingegaan. Het is een aardige stad, maar je moet eigenlijk een jeep hebben, dan kun je verder. Om 12.00 gegeten, daarna zijn we gaan zwemmen het kostte niets voor ons, en het was een mooi openluchtzwembad. Lekker koud water, ik friste daar weer lekker van op. Maar je moet er niet te lang in blijven. Het water is heel erg koud, dat is allemaal bergwater.
Na de zwempartij zijn we naar het stadion gegaan, naar de voetbalwedstrijd tussen de Militaire batterij en de VORA. De VORA heeft verloren met 2 tegen 1, maar dat mocht hem de pet niet kreuken. Wij hebben lol genoeg gehad. Want ze hadden nog maar een half uur gespeeld, of daar kwam me toch een regenbui. Het veld stond in vijf minuten helemaal blank. Ze zijn natuurlijk gewoon doorgegaan met voetballen. Ze hebben meer in de modder liggen ploeteren, dan dat ze aan het voetballen waren. Na afloop zagen ze er uit als een stelletje verzopen katten. Toen we dan ook na het einde het stadion uitgingen hadden we allemaal pijn in onze buik van het lachen.
Hierna ging het weer in een snel tempo terug naar Soerabaja en kwamen zonder enig incident weer veilig aan.
Na gegeten te hebben, ben ik gauw naar bed gegaan. Want het was in die tussentijd alweer 21.30 uur geworden, en ik was vanmorgen
om 03.00 uur al op.... Dus mensen welterusten en tot morgen.
 

zwembad
In het zwembad (Modjokerto)

Maandag 18 oktober. 1948

Zo na een goede nachtrust, zijn we weer geheel uitgerust van de vermoeienissen van de vorige dag. Dus kunnen we weer beginnen.
's Morgens ging alles weer volgens het alfabet, dus zonder enige afwisseling. De morgen ging langzaam om ondanks het vele werk Eindelijk was het weer 13.00 uur. Ik heb mezelf eerst gewassen en heb daarna gegeten. Hierna ben ik maar gaan slapen. 's Avonds ben ik naar de Marinierskantine gegaan. Daar draaide een mooie film “the Sullivans”. Een prachtfilm was dat, die moesten ze in Holland ook eens wat meer draaien. Ook de film van de kroning van Koningin Juliana werd gedraaid. Ik werd ontroerd door het enthousiasme van de mensen die aan het Oranjehuis hangen en deze getrouw blijven. We hopen dat het zo in de verdere eeuwen mag blijven, en dat God ons allen een gelukkig volk wil maken, om met zo’n vorstin te mogen samenwerken. Die niet haar eigen weg gaat, maar de weg die God haar aangeeft. Moge ons volk haar daarom des te meer liefhebben en helpen om het vaderland op te bouwen.

 

 

50 51 52 53 54 55 56 57 58 59

pagina 55