Vrijdag 2 juli 1948

  Wij vertrokken om 14.30 met de ss "Waterman" vanuit de Merwehaven van Rotterdam naar Indonesië. Er waren 500 man aan troepen aan boord, waarvan 1 detachement Mariniers. Tot aan Hoek van Holland ging de reis voorspoedig. Overal werden wij hartelijk toegejuicht door de bevolking hetgeen ons allemaal blij stemde. Wij passeerden om 15.30 Hoek van Holland en kozen toen zee. Het was slecht weer, zeer koud en we kregen ook nog een flinke regenbui. Aan stuur­boord passeerden wij het vliegdekmoeder­schip "Karel Doorman". Het schip deinde en wiebelde erg. Er was nauwelijks een uur verstreken of de eerste verschijnse­len van zeeziekte werden zichtbaar. Er waren er heel wat die overboord hingen en Neptunes offerde met hun goede gaven van aardappels en peultjes. Maar de schrijver zelf hing ook over de railing. Ik ben toen maar op mijn bed gaan liggen. En sliep weldra in zachte rust en droomde van liefde en avontuur.                                                

afscheid op de kade

Zaterdag 3 juli 1948                                                                                                                                                                 

Om 6 uur 's morgens overal. Direct aankleden, wassen en bed opmaken. Daarna zijn we gaan eten. Het eten was enorm. Daar hebben wij niets over te klagen. Daarna werden we  ingedeeld voor werkzaamheden, een ieder kreeg wat te doen.
( extra noot schrijver: 24 uur. 326 mijl Brest 1½ tijdverschil ). De schrijver zelf moest de eetzaal schoonmaken.

We varen nu langs de Franse kust. We zijn al verschillende eilandjes voorbij gevaren. Op dit moment zitten wij in de buurt van Brest, tijd 16.12. Het eten was vanmiddag als volgt, aarda2ppels met kapucijners en een stuk gebakken boterkoek. Daarna zijn we rustig gaan liggen lezen om het voedzame voedsel te laten zakken. Het weer is best, het zonnetje schijnt en er waait een zwakke wind. Over een uur komen we in de Golf van Biskaje. We zien we een enkel buitenlands schip. Het uitzicht op Brest met zijn steile rotsen uit de zee is heel mooi. Daarna zien we niets anders dan water en nog eens water. En het weer wordt slechter.

We hebben ook nog een dagsluiting gehad in de bioscoopzaal door een dominee van de landmacht. Daarna zijn wij allen weer naar onze eigen ruimen gegaan…  

Welterusten.

 2  3  4  5  6  7  8  9  10 11

pagina 1